Όλη η εβραϊκή φιλοσοφία συγκεντρωμένη σε 34 φράσεις.

Ένα έθνος αντικατοπτρίζεται στις παροιμίες του. Κάθε έθνος έχει τον δικό του τρόπο ζωής και το δικό του μοναδικό όραμα για τον κόσμο, το οποίο συχνά εκφράζεται μέσω της λαϊκής τέχνης.

Αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό είναι που κάνει εξαιρετικά ενδιαφέρουσα την μελέτη των άλλων και διαφορετικών πολιτισμών, έτσι ώστε να μπορέσουμε να μάθουμε από αυτούς.

Δείτε παρακάτω μερικές εβραϊκές παροιμίες, που συγκεντρώνουν μέσα τους όλη την σοφία του έθνους.

1. Ο Αδάμ είναι ένας τυχερός ζητιάνος, επειδή δεν είχε πεθερά.
2. Εάν το πρόβλημα μπορεί να λυθεί με χρήματα, τότε δεν είναι πρόβλημα, αλλά κόστος.
3. Ο Κύριος έδωσε στους ανθρώπους δύο αυτιά και ένα στόμα για να ακούμε περισσότερο και να μιλάμε λιγότερο.
4. Αφήστε τον Κύριο να σας σώσει από τις κακές γυναίκες, από τις καλές πρέπει να σωθείτε μόνοι σας.
5. Και μια μόνο σταγόνα κρασιού είναι ικανή να εγείρει το μυστήριο μέσα μας.
6. Ο Θεός δεν μπορεί να παντού την ίδια στιγμή. Γι’ αυτό δημιούργησε τις μητέρες.
7. Μην είστε χαριτωμένοι, γιατί θα σας φάνε. Μην είστε πικροί, γιατί θα σας φτύσουν.
8. Πολλά παράπονα για την έλλειψη χρημάτων. Για την έλλειψη νοημοσύνης, όμως, κανένα.
9. Οι επισκέπτες και τα ψάρια μετά από 3 μέρες αρχίζουν να μυρίζουν λίγο.
10. Μόνο δυο άνθρωποι δεν πιστεύουν στον θάνατό σας. Αυτός που σας αγαπάει και αυτός που σας μισεί.
11. Η γνώση δεν καταλαμβάνει πολύ χώρο.
12. Καλύτερα ένας Εβραίος χωρίς γενειάδα, παρά μια γενειάδα χωρίς Εβραίο.
13. Θεέ μου, βοήθησε με να σταθώ στα πόδια μου, γιατί μπορεί να πέσω από μόνος μου.
14. Αν η ζωή δεν αλλάζει προς το καλύτερο, περιμένετε και θα αλλάξει προς το χειρότερο.
15. Όταν δεν υπάρχει τίποτα άλλο να κάνετε, αρχίστε να κάνετε καλές πράξεις.
16. Όποιος δεν έχει παιδιά, είναι ο καλύτερος δάσκαλος.
17. Είναι προτιμότερο να πεθάνετε από τα γέλια, παρά από τον φόβο.
18. Η εμπειρία είναι μια λέξη που οι άνθρωποι χρησιμοποιούν αντί για τα λάθη τους.
19. Τα γκρίζα μαλλιά είναι σημάδι γήρατος, όχι σοφίας.
20. Ένα άτομο πρέπει να ζήσει, έστω και από περιέργεια.
21. Ανάμεσα στην επιλογή δυο κακών, ο απαισιόδοξος επιλέγει και τα δυο.
22. Ένας κουφός άκουσε, ότι ένας χαζός έλεγε, ότι ο ένας τυφλός είδε έναν κουτσό να τρέχει πολύ γρήγορα.
23. Ο Θεός προστατεύει τους φτωχούς, τουλάχιστον από τις ακριβές αμαρτίες.
24. Αν η φιλανθρωπία δεν κόστιζε, τότε όλοι θα ήταν φιλάνθρωποι.
25. Όταν μια γεροντοκόρη παντρεύεται, μετατρέπεται σε νεαρή σύζυγο.
26. Οι γονείς διδάσκουν στα παιδιά τους να μιλήσουν και τα παιδιά διδάσκουν στους γονείς τους να σιωπήσουν.
27. Η κατοχή χρημάτων δεν είναι τόσο καλή, αλλά η έλλειψή τους είναι κακή.
28. Από απόσταση όλοι οι άνθρωποι είναι καλοί.
29. Οι άντρες θα μπορούσαν να κάνουν περισσότερα, αν οι γυναίκες μιλούσαν λιγότερο.
30. Μια κακή σύζυγος είναι χειρότερη από τη βροχή: Η βροχή καταφέρνει να μπει μέσα στο σπίτι, αλλά η κακή σύζυγος δεν φεύγει ποτέ από αυτό.
31. Ο κόσμος δεν θα αφανιστεί από τους πολλούς ανθρώπους, αλλά από τους πολλούς απάνθρωπους.
32. Η σωστή σιωπή είναι πιο δύσκολη από τα σωστά λόγια.
33. Ίσως τα αυγά είναι πιο έξυπνα από τις κότες, αλλά σύντομα γίνονται χαζά.
34. Η ρέγγα είναι αρκετή για 10 άτομα, αλλά το κοτόπουλο μόνο για δυο.

10 μέρη πιο μυστηριώδη και από το τρίγωνο των Βερμούδων [εικόνες]

Ο καθένας από εμάς κάποια στιγμή στην ζωή του κάτι έχει ακούσει για το Τρίγωνο των Βερμούδων και τα μυστήρια που το περιβάλλουν…
Περίεργες στρεβλώσεις του χρόνου, απαγωγές από εξωγήινους, χαμένη Ατλαντίδα και σκοτεινές συνωμοσίες είναι μόνο μερικές από τις θεωρίες που προσπαθούν να εξηγήσουν το συγκεκριμένο φαινόμενο.
Δεν υπάρχει όμως μόνο το μυστήριο του Τρίγωνου των Βερμούδων που προκαλεί ανατριχίλα και φόβο.
Υπάρχουν άλλα 10 μέρη στην Γη που αν μάθετε για αυτά είναι σίγουρο πως θα φροντίσετε να τα αποφύγετε στις επόμενες διακοπές σας.
1. Τα Βουνά της Δεισιδαιμονίας

Τα βουνά της δεισιδαιμονίας είναι μια οροσειρά που βρίσκεται ανατολικά του Φοίνιξ, στην Αριζόνα. Σύμφωνα με το μύθο, κάποια στιγμή το 1800 ένα άτομο που ονομάζονταν Jacob Waltz ανακάλυψε ένα τεράστιο χρυσωρυχείο μέσα στα βουνά που έκτοτε ονομάστηκε ορυχείο του χαμένου Ολλανδού. Για κακή του τύχη όμως ο Waltz πέθανε παίρνοντας στον τάφο την τοποθεσία του ορυχείου.
Τα χρόνια που ακολούθησαν πολλοί ήταν εκείνοι που πήγαν στα βουνά και προσπάθησαν να βρουν τον θησαυρό ενώ δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έχασαν την ζωή τους σε αυτή την προσπάθεια. Σήμερα στα βουνά της δεισιδαιμονίας δεν πηγαίνουν τουρίστες αλλά ούτε και επίδοξοι χρυσοθήρες. Οι κάτοικοι των γύρω περιοχών υποστηρίζουν πως τα φαντάσματα εκείνων που πέθαναν αναζητώντας το χαμένο ορυχείο στοιχειώνουν την οροσειρά “Superstition Mountains” όπως την ονόμασαν.
Αλλά δεν είναι μόνο τα φαντάσματα. Ένας παλιός Ινδιάνικος θρύλος θέλει το θησαυρό να φρουρείται από πλάσματα που ονομάζονται Tuar-Tums («Μικροί άνθρωποι»). Αυτά ζουν κάτω από τα βουνά, σε σπηλιές και σήραγγες και σκοτώνουν όποιον τολμήσει να πλησιάσει.
2. Η Ανωμαλία του Νότιου Ατλαντικού

Αναρωτηθήκατε ποτέ αν υπάρχει περιοχή που να θυμίζει «Τρίγωνο των Βερμούδων» στο Διάστημα; Υπάρχει και ονομάζεται South Atlantic Anomaly (Ανωμαλία του Νότιου Ατλαντικού). Η SAA είναι η περιοχή που αποδυναμώνει το μαγνητικό πεδίο της Γης γρηγορότερα από κάθε άλλη περιοχή. Βρίσκεται ανάμεσα στο Νότιο Ατλαντικό και στο κέντρο της Νότιας Αμερικής μόλις λίγο έξω από τις ακτές της Βραζιλίας. Είναι ένας αρκετά γνωστός κίνδυνος για τα διαστημικά σκάφη, δεδομένου ότι δημιουργεί μια απότομη πτώση του πεδίου, ωθώντας φορτισμένα σωματίδια στην τροχιά των δορυφόρων με αποτέλεσμα το βραχυκύκλωμα των ηλεκτρονικών τους οργάνων.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.. Το τηλεσκόπιο Hubble όταν κοιτάζει προς αυτή την κατεύθυνση παρουσιάζει σχεδόν πάντα ανωμαλίες, οι κάτοικοι του Διεθνή Διαστημικού Σταθμού αποφεύγουν τους διαστημικούς περιπάτους όταν διέρχονται μέσα από το SAA (κάτι που συμβαίνει μέχρι και 5 φορές την ημέρα) ενώ πολλοί αστροναύτες αναφέρουν ότι βλέπουν «πεφταστέρια» και παράξενα φώτα στο οπτικό πεδίο τους.
3. Η εξαφάνιση των κατοίκων του χωριού Burial

Η εξαφάνιση ενός ανθρώπου δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο. Η εξαφάνιση ενός όμως ολόκληρου χωριού είναι από τα γεγονότα που μένουν για πάντα στην ιστορία. Όλα συνέβησαν το Νοέμβριο του 1930 όταν ο Joe Labelle έψαχνε για καταφύγιο για να περάσει τη νύχτα. Ο γουνέμπορος στο επάγγελμα Labelle αποφάσισε τελικά να πάει με τα πόδια σε ένα χωριό Εσκιμώων, στις όχθες της λίμνης Anjikuni, στο Βόρειο Καναδά. Το χωριό Burial που ακόμη και σήμερα οι γνώμες διίστανται για τον πληθυσμό του, άλλοι υποστηρίζουν ότι είχε 30 και άλλοι 2.000 κατοίκους, δεν του ήταν άγνωστο. Το είχε επισκεφτεί πολλές φορές στο παρελθόν για να πουλήσει τις γούνες του. Όταν έφτασε όμως τον περίμενε μια μεγάλη έκπληξη!
Οι κάτοικοι του χωριού δεν υπήρχαν πουθενά, όλα όμως τα πράγματα τους ήταν εκεί, τα ρούχα τους, τα όπλα τους, υπήρχαν πιάτα με φαγητό στα τραπέζια ακόμη και ένα δοχείο με νερό που έβραζε πάνω από μια χαμηλή φωτιά. Ο Labelle τηλεγράφησε στην RCMP (Royal Canadian Mounted Police) και η έρευνα ξεκίνησε. Τα αποτελέσματα δεν έριξαν φως στην υπόθεση. Δεν βρέθηκε κανένα ίχνος από κανέναν κάτοικο. Το μόνα που βρέθηκαν, 300 περίπου μέτρα από το χωριό, ήταν επτά πεθαμένα σκυλιά των Εσκιμώων θαμμένα στο χιόνι. Ωστόσο το πιο παράξενο εύρημα υπήρξε στο χώρο ταφής του χωριού. Όλοι οι τάφοι είχαν ανοιχτεί και κανένα πτώμα δεν υπήρχε στο εσωτερικό τους.
Τι είναι αυτό που πραγματικά συνέβη; Ως εξήγηση έχουν αναφερθεί όλα όσα θα μπορούσαν να προκαλέσουν την εξαφάνιση ενός ολόκληρου μικρού χωριού! Εξωγήινοι, φαντάσματα ακόμη και βρικόλακες αν και η επίσημη ιστοσελίδα της Καναδικής Δασοφυλακής θεωρεί το γεγονός ως ένα κακόγουστο αστικό μύθο. Γεγονός πάντως είναι ότι το μυστήριο της εξαφάνισης των κατοίκων του χωριού Burial παραμένει δίχως πειστική εξήγηση μέχρι σήμερα.
4. Η Θάλασσα του Διαβόλου

Η Θάλασσα του Διαβόλου ή το Τρίγωνο του Δράκου είναι μια περιοχή στον Ειρηνικό Ωκεανό, όπου τα περίεργα συμβάντα που βιώνουν οι επισκέπτες της ανταγωνίζονται επάξια αυτά του Τριγώνου των Βερμούδων. Βρίσκεται στα ανοικτά των ακτών της Ιαπωνίας, κοντά στο νησί Μιγιάκι, περίπου 10 χλμ μακριά από το Τόκιο. Μαγνητικές ανωμαλίες, ανεξήγητα φώτα και αντικείμενα, και φυσικά, μυστηριώδεις εξαφανίσεις είναι μόνο μερικά από τα φαινόμενα που συχνά σήμερα αποδίδονται σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία.
Κάποιοι αρχαίοι θρύλοι μιλούσαν για δράκους που ζούσαν στα ανοικτά της Ιαπωνίας και καταβρόχθιζαν τα πλοία που έβρισκαν στο δρόμο τους. Σύμφωνα με τον συγγραφέα, Τσαρλς Μπέρλιτζ, η Ιαπωνία έχασε πέντε πολεμικά πλοία την περίοδο 1952-1954, με 100 επιστήμονες να εξαφανίζονται μαζί με αυτά. Μετά από αυτό η ιαπωνική κυβέρνηση έστειλε ένα ερευνητικό σκάφος, το Kaio Maru No. 5, για να διερευνήσει τι προκάλεσε την εξαφάνιση των πλοίων και τι πραγματικά συνέβαινε σε αυτό το σημείο της θάλασσας. Το Kaio Maru και το πλήρωμά του, συνολικά 31 άνθρωποι, είχαν την τύχη των πολεμικών πλοίων. Κανείς δεν τους είδε και κανείς δεν έμαθε ποτέ τι απέγιναν.
Μια άλλη ιστορία αναφέρει ότι όταν ο Κουμπλάι Χαν προσπάθησε να εισβάλει στην Ιαπωνία από τη Θάλασσα του Διαβόλου, έχασε τουλάχιστον 40.000 άνδρες. Τι συμβαίνει πραγματικά; Υπάρχουν οι συνήθεις θεωρίες που ακούγονται και για το Τρίγωνο του Διαβόλου (ΑΤΙΑ, πύλες σε παράλληλα σύμπαντα, Ατλαντίδα) αλλά υπάρχουν και θεωρίες που θεωρούν υπεύθυνα τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία αλλά και την υψηλή ηφαιστειακή δραστηριότητα που υπάρχει στην περιοχή.
5. Το ράντζο Bigelow

Το Ράντζο Bigelow, γνωστό και ως skinwalker Ranch, είναι ένα κτήμα 480 στρεμμάτων στα βορειοδυτικά της Γιούτα, στο οποίο έχουν αναφερθεί αμέτρητες θεάσεις UFO, ανεξήγητοι ακρωτηριασμοί ζώων και πολλά ακόμη παράξενα περιστατικά. Αν και τα μυστηριώδη γεγονότα έχουν ξεκινήσει να καταγράφονται από τη δεκαετία του ’50, μερικές από τις πιο παράξενες ιστορίες έχουν συμβεί σε ένα ζευγάρι κτηνοτρόφων, τον Terry και την Gwen Sherman, που αγόρασε και ζει στο ράντζο από το 1994.
Την πρώτη ημέρα που μπήκαν στο κτήμα σαν ιδιοκτήτες είδαν ένα μεγάλο λύκο να τους κοιτάζει από απόσταση. Προσπάθησαν να τον πλησιάσουν με σκοπό να τον εξημερώσουν ιδέα που όπως αποδείχτηκε δεν ήταν καθόλου έξυπνη. Ο λύκος στην αρχή ήταν αρκετά υπάκουος, στην συνέχεια όμως, εντελώς ξαφνικά, επιτέθηκε με μανία σε ένα μικρό μοσχάρι. Ο Terry πήρε ένα όπλο και πυροβόλησε τον λύκο στο κεφάλι χωρίς όμως το προσδοκώμενο αποτέλεσμα. Ο λύκος δεν φάνηκε να ενοχλείται από τις σφαίρες και τράπηκε σε φυγή. Το ζευγάρι προσπάθησε να τον ακολουθήσει αλλά δεν τα κατάφερε για πολύ. Εντελώς ξαφνικά ενώ τον έβλεπαν να τρέχει μπροστά τους με κατεύθυνση προς το δάσος εξαφανίστηκε!
Το γεγονός αυτό ήταν μόνο η αρχή μιας σειράς παράξενων γεγονότων για την οικογένεια Sherman. Ακολούθησαν θεάσεις UFO, η ανεξήγητη και μακάβρια αποτέφρωση τριών από τα σκυλιά τους, ακρωτηριασμοί των βοοειδών τους και πολλά ακόμη περιστατικά που τους ανάγκασαν να πουλήσουν του ράντζο δυο χρόνια μετά, το 1996. Ο αγοραστής αλλά και ιδιοκτήτης του ράντζου μέχρι σήμερα είναι ο ιδρυτής του Εθνικού Ινστιτούτου Discovery Science, ο οποίος ήθελε να μελετήσει τα μυστήρια που περιβάλλουν το ράντσο.
6. Το Πόιντ Πλίζαντ (Point Pleasant)

Η μικρή επαρχιακή πόλη Πόιντ Πλίζαντ (Point Pleasant) είναι γνωστή στους περισσότερους από την μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία «Ο χρησμός της πεταλούδας» . Η υπόθεση της ταινίας ήταν αληθινή, βασισμένη σε περιστατικά που συνέβησαν στην Βιρτζίνια των ΗΠΑ. Ήταν το 1966, όταν στο Πόιντ Πλίζαντ, μία σειρά από «ανεξήγητα» γεγονότα που κατέληξαν σε ένα πολύνεκρο δυστύχημα, έγιναν η αιτία να γίνει ο θρύλος του Μόθμαν, πρώτο θέμα σε όλα τα ΜΜΕ!
Όλα ξεκίνησαν όταν ένα νεαρό ζευγάρι, μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής, υποστήριξαν ότι είδαν έξω από ένα εργοστάσιο σε μία απομονωμένη πλευρά της πόλης «ένα πλάσμα που έμοιαζε με άνθρωπο, αλλά είχε γκρίζο χρώμα, φτερά νυχτερίδας και κόκκινα εκτυφλωτικά μάτια». Σύμφωνα με την μαρτυρία τους, το πλάσμα τους κυνήγησε για αρκετή ώρα, παρά το γεγονός ότι το αυτοκίνητό τους έτρεχε με 160 χιλιόμετρα/ώρα.
Ήταν η πρώτη επίσημη αναφορά στην αστυνομία της περιοχής, αλλά όχι η τελευταία. Από το βράδυ εκείνο και μετά, από το Νοέμβριο του 1966 μέχρι τον Δεκέμβρη του 1967 πάνω από εκατό διαφορετικοί κάτοικοι του Point Pleasant υποστήριξαν ότι συνάντησαν κάπου το πλάσμα. Μαρτυρίες για περίεργους εκκωφαντικούς ήχους, σαν σφυρίγματα, παρεμβολές στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα, ανεξήγητη πτώση της τάσης του ρεύματος, συνόδευαν τις θεάσεις του «άγνωστου πλάσματος»!
Η ιστορία αυτή κράτησε περίπου έναν χρόνο ενώ ερευνητές, κυνηγοί φαντασμάτων , δημοσιογράφοι άρχισαν να συρρέουν στην μικρή επαρχιακή πόλη, αναζητώντας την αλήθεια! Η περίπτωση θα είχε ίσως ξεχαστεί με το πέρασμα του χρόνου, αν δεν είχε συνδεθεί με ένα τραγικό γεγονός που συνέβη στην περιοχή την ίδια ακριβώς περίοδο. Στις 15 Δεκεμβρίου το 1967, η γέφυρα Σίλβερ Μπριτζ, που ένωνε την πόλη με την υπόλοιπη πολιτεία της Βιρτζίνια, κατέρρευσε ενώ ήταν γεμάτη από διερχόμενα αυτοκίνητα, οδηγώντας στον θάνατο 46 ανθρώπους.
Τις δραματικές στιγμές της κατάρρευσης, πολλοί άνθρωποι υποστήριξαν πως είδαν δυο φωτεινά κόκκινα σημάδια πάνω ακριβώς από την γέφυρα. «Ήταν τα μάτια του Μόθμαν» είπαν και πίστεψαν πως η παρουσία του στο Πόιντ Πλήζαντ είχε άμεση σχέση με το τραγικό γεγονός!
Ο Mothman, ο οποίος έχει και το δικό του άγαλμα του στο Point Pleasant, έχει πολλές πιθανές εξηγήσεις: εξωγήινοι, μεταλλαγμένοι, χωροχρόνος κτλ. Όποια και αν είναι η αλήθεια πίσω από τον Μόθμαν όμως, η εμφανίσεις του στο Πόιντ Πλίζαντ σταμάτησαν με την κατάρρευση της γέφυρας Silver , το Δεκέμβριο του 1967,.
7. Το τρίγωνο του Μίτσιγκαν

Το τρίγωνο του Μίτσιγκαν (Michigan Triangle) είναι ένα άλλο μυστηριώδης γεωγραφικό τρίγωνο και βρίσκεται στη μέση της λίμνης Μίσιγκαν. Από τον 19ο αιώνα έχουν καταγραφεί στην περιοχή μια σειρά ανεξήγητων ναυαγίων αρχικά αλλά και αεροπορικών ατυχημάτων στην συνέχεια. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα πλοία ή τα αεροπλάνα που χάθηκαν, δεν βρέθηκαν ποτέ.
Μερικά από τα πιο διάσημα περιστατικά είναι:
Ο Κάπτεν Ντόννερ: Στις 28 Απριλίου του 1937, ο Κάπτεν Τζορτζ Ρ. Ντόννερ πηγαίνοντας με το πλοίο του στην Ουάσινγκτον πέρασε από το τρίγωνο. Εξαντλημένος, αποσύρθηκε στην καμπίνα του, αφήνοντας το δεύτερο καπετάνιο να τον ξυπνήσει όταν πλησιάσουν αρκετά στον προορισμό τους. Περίπου τρεις ώρες αργότερα, όταν ο υποπλοίαρχος πήγε να τον ξυπνήσει ο Ντόννερ δεν ήταν στην καμπίνα του. Αν και το έψαξαν παντού σε όλο το πλοίο δεν βρέθηκε ποτέ.
Πτήση 2501: Στις 23 Ιουνίου του 1950, η πτήση 2501 των Βορειοδυτικών Αερογραμμών πετούσε από τη Νέα Υόρκη προς τη Μινεάπολις μεταφέροντας 58 επιβάτες. Πιλότος ήταν ο έμπειρος Robert C. Lind. Λόγω των κακών καιρικών συνθηκών, όταν το αεροσκάφος έφτασε κοντά στο Σικάγο άλλαξε πορεία και πέρασε πάνω από τη λίμνη Μίτσιγκαν. Γύρω στα μεσάνυχτα, ο Lind ζήτησε την άδεια να κατέβει από το ύψος των 3500 ποδιών στα 2500 πόδια, χωρίς ποτέ να προσδιορίσει το λόγο. Το αίτημά του δεν έγινε δεκτό, και αυτή ήταν η τελευταία επικοινωνία με τη πτήση 2501. Στις 24 Ιουνίου η λίμνη «χτενίστηκε» από την Ακτοφυλακή και το Ναυτικό, ενώ στην έρευνα συμμετείχαν και δύτες. Δεν βρέθηκε κανένα ίχνος, ούτε συντρίμμια ούτε πτώματα. Το μόνο αντικείμενο που αντίκρισαν έκπληκτοι οι άνδρες τις Ακτοφυλακής ήταν το ημερολόγιο του αεροπλάνου που επέπλεε στην επιφάνεια της λίμνης.
8. Το San Luis Valley

Το San Luis Valley, στο νότιο Κολοράντο, είναι μια περιοχή στην οποία έχουν συμβεί πολλά μυστηριώδη και ανεξήγητα γεγονότα. Οι εμφανίσεις ΑΤΙΑ και οι ακρωτηριασμοί ζώων είναι κάτι τόσο συνηθισμένο που ώθησε μια γυναίκα, τη Judy Messoline, να δημιουργήσει ένα παρατηρητήριο UFO στο κτήμα της. Από το 2000 που το κατασκεύασε μέχρι σήμερα η Judy έχει καταγράψει πάνω από 50 εμφανίσεις UFO. Ορισμένες από αυτές παρατηρήθηκαν και από δεκάδες ακόμη ανθρώπους την ίδια στιγμή.
Οι ιστορίες εμφάνισης των ακρωτηριασμένων ζώων στην περιοχή άρχισαν το 1967, με ένα άλογο που ονομάζονταν Snippy. Η Snippy βρέθηκε ένα πρωί με το μυαλό και τα οστά του λαιμού της να λείπουν. Από τότε, εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες ανεξήγητοι ακρωτηριασμοί ζώων έχουν συμβεί στην περιοχή. Χαρακτηριστικό όλων ότι δεν έχει βρεθεί ποτέ ούτε ένα ίχνος αίματος γύρω από τα ζώα αλλά και ότι οι ακρωτηριασμοί έχουν γίνει με χειρουργική ακρίβεια, νύχτα σε υγιέστατα ζώα.
Οι έρευνες για τους ακρωτηριασμούς δεν έχουν φέρει αποτελέσματα και εξακολουθούν να συμβαίνουν μέχρι και σήμερα. Αρκετοί ήταν οι αγρότες που ανέφεραν παράξενα φώτα στον ουρανό τις νύχτες πριν από την εύρεση ενός σκελετού, με αποτέλεσμα ορισμένοι να πιστεύουν ότι εμπλέκονται οι εξωγήινοι.
9. Το Τρίγωνο του νοτιοδυτικού Vermont

Άλλο ένα Τρίγωνο! Αυτό βρίσκεται στο νοτιοδυτικό Vermont, και είναι η περιοχή μια σειράς εξαφανίσεων μεταξύ του 1945 και του 1950. Μεταξύ αυτών:
Ο 75χρονος Middie Rivers βρίσκονταν στο δάσος με μια ομάδα κυνηγών στις 12 Νοεμβρίου του 1945. Ξαφνικά αποκόπηκε από την ομάδα και χάθηκε. Μόνο το τουφέκι του βρέθηκε στην έρευνα που ακολούθησε.
Η Paula Welden, μια 18χρονη δευτεροετής φοιτήτρια του Bennington College η οποία έκανε πεζοπορία, την 1η Δεκεμβρίου του 1946. Δεν επέστρεψε ποτέ.
Ακριβώς 3 χρόνια αργότερα, την 1η Δεκεμβρίου του 1949, ένας βετεράνος, ο James E. Tetford έπαιρνε το λεωφορείο για το σπίτι του επιστρέφοντας από επίσκεψη σε συγγενείς. Μάρτυρες τον είδαν να μπαίνει στο λεωφορείο αλλά όταν το λεωφορείο έφτασε στον προορισμό του δεν υπήρχε πουθενά. Οι αποσκευές του ήταν ακόμα στο λεωφορείο.
Ο οκτάχρονος Paul Jepson εξαφανίστηκε στις 12 Οκτωβρίου του 1950, την ώρα που η μητέρα του τάιζε τα άλογα. Αν και φορούσε ένα πολύ έντονα κόκκινο σακάκι, καμία από την ομάδα αναζήτησης που σχηματίστηκαν δεν βρήκε κάτι που να εξηγεί την εξαφάνιση του.
Αν και οι θεωρίες αφθονούν, με κυριότερες τον bigfoot, τους εξωγήινους αλλά και τους μανιακούς δολοφόνους, υπάρχει ένα πράγμα που ξέρουμε στα σίγουρα: Είναι πολύ σοφό να μείνετε όσο πιο μακριά μπορείτε από το τρίγωνο του νοτιοδυτικού Vermont.
10. Το Τρίγωνο του Bridgewater

Το Τρίγωνο του Bridgewater είναι μια περιοχή περίπου 200 τετραγωνικών μιλίων στη Νοτιοανατολική Μασαχουσέτη, νότια της Βοστόνης. Για να πάρετε μια μικρή ιδέα του τι συμβαίνει εδώ αρκεί να προσθέσετε όλα όσα προαναφέραμε και να φτιάξετε ένα μπουφέ υπερφυσικών γεγονότων. Δίχως πλάκα, το Τρίγωνο του Bridgewater, αν και όχι τόσο γνωστό μοιάζει πιο ανατριχιαστικό από όλα τα τρομακτικά μέρη που γνωρίζετε.
Για να καταλάβετε τι εννοούμε, μεταξύ άλλων, στη περιοχή υπάρχουν θεάσεις παράξενων προϊστορικών ζώων. Από το 1970 έχουν υπάρξει αρκετές αναφορές από ψηλά, τριχωτά, πιθηκοειδή πλάσματα. Υπήρξαν επίσης πολλές καταγραφές γιγάντιων πουλιών και πτεροδάκτυλων. Το 1976 υπήρξε μια αναφορά ενός ανθρώπου που είδε ένα γιγαντιαίο, φάντασμα σκύλου με κόκκινα μάτια και σχισμένο λαιμό.
Εκτός από τα φαντάσματα, οι αναφορές ακρωτηριασμένων ζώων είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο στην περιοχή (αγελάδες κυρίως και μοσχάρια). Η πρώτη αναφορά για εμφάνιση UFO στο τρίγωνο του Bridgewater χρονολογείται το 1760, όταν μια «σφαίρα φωτιάς» φέρεται να πέρασε πάνω από τη Νέα Αγγλία. Από τότε υπήρξαν πολλές θεάσεις ανεξήγητων αντικείμενα στον ουρανό, συμπεριλαμβανομένων και των παράξενων μαύρων ελικοπτέρων.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Η τέχνη της "Maskirovka" και πώς η Ρωσία ξεγελά τους εχθρούς της

Το «Red Storm Rising» (1986) του Τομ Κλάνσι είναι ένα από τα πλέον διάσημα μυθιστορήματα της ευρύτερης κατηγορίας των technothriller. Στο επίκεντρό του βρίσκεται η έκρηξη και η εξέλιξη του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου, υπό τη μορφή μιας ευρείας κλίμακας συμβατικής αναμέτρησης μεταξύ του ΝΑΤΟ και του Συμφώνου της Βαρσοβίας η οποία λαμβάνει χώρα στην Ευρώπη.

Καταλύτης είναι τρομοκρατική ενέργεια ισλαμιστών τρομοκρατών που καταστρέφουν τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στο Νιζεβαρτόβσκ, κάτι που συνιστά βαρύτατο πλήγμα για τη Σοβιετική Ένωση, απειλώντας την οικονομία της με κατάρρευση σε όχι και τόσο μεγάλο βάθος χρόνου.

Η ηγεσία της ΕΣΣΔ αποφασίζει να καταλάβει τις πετρελαιοπηγές του Περσικού Κόλπου, ωστόσο κάτι τέτοιο συνιστά πράξη πολέμου για το ΝΑΤΟ, οπότε και η απόφαση είναι ότι η Βορειοατλαντική Συμμαχία πρώτα πρέπει να διαρραγεί και στη συνέχεια να ηττηθεί στο πεδίο μάχης της Ευρώπης, προκειμένου να μην έχει τη δυνατότητα και τη θέληση να συνδράμει τις χώρες του Κόλπου.

Σε αυτό το πλαίσιο, ξεκινά μια «maskirovka»: μία ευρεία εκστρατεία παραπλάνησης/ αποπροσανατολισμού, που συνδυάζει κινήσεις «φιλίας» προς τη Δύση (όπως η απόσυρση κάποιων παλαιών υποβρυχίων) με βίαες ενέργειες – προβοκάτσιες, όπως μια βομβιστική επίθεση με θύματα παιδιά σχολικής ηλικίας στο Κρεμλίνο η οποία αποδίδεται σε έναν Δυτικογερμανό, προκειμένου να δικαιολογηθεί μια «επίθεση αντιποίνων» από την ΕΣΣΔ, με την ελπίδα της αποφυγής της εμπλοκής του συνόλου των χωρών- μελών του ΝΑΤΟ.

Η «maskirovka», ως γενικότερο φαινόμενο/ στρατηγική της Ρωσίας (σε στρατιωτικό και πολιτικό επίπεδο) αποτελεί μια μακρά και επιτυχή παράδοση των ενόπλων δυνάμεων της χώρας. Ως έννοια, ουδόλως είναι ξένη στην ελληνική πολεμική τέχνη: χαρακτηριστικότατη είναι η περίπτωση του «Δούρειου Ίππου», καθώς και το τέχνασμα που χρησιμοποίησε ο Βίας ο Πριηνεύς (ένας εκ των Επτά Σοφών της αρχαιότητας) κατά τη μακρά πολιορκία της πόλης του από τους Λυδούς, αφήνοντας ελεύθερα καλοθρεμμένα μουλάρια (τη στιγμή που στην πόλη στην πραγματικότητα υπήρχε έλλειψη τροφίμων) προκειμένου να δημιουργήσει στο στρατόπεδο των πολιορκητών την εικόνα επαρκών αποθεμάτων στην πολιορκημένη Πριήνη, με τελικό αποτέλεσμα τη λύση της πολιορκίας. Παρεμφερές θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και το στρατήγημα του Λυσάνδρου στους Αιγός Ποταμούς, με αποτέλεσμα τον αιφνιδιασμό και τη συντριβή του ανώτερου Αθηναϊκού στόλου, ενώ αντίστοιχα τεχνάσματα χρησιμοποίησε πολλές φορές και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, κατά την Ελληνική Επανάσταση (όπως στα Δερβενάκια, όταν έβαζε τους άνδρες του να ανάβουν τη νύχτα πολλές φωτιές δημιουργώντας στα οθωμανικά στρατεύματα την εντύπωση ότι διέθετε κατά πολύ ανώτερη αριθμητικά δύναμη από ό,τι στην πραγματικότητα).

 

Ο στρατηγός Αλεξάντερ Βλαντιμίροφ, συγγραφέας της «Θεωρίας και Επιστήμης του Πολέμου» (τρεις φορές μεγαλύτερη σε όγκο από το «Πόλεμος και Ειρήνη» του Τολστόι, όπως επισημαίνει ο ίδιος), θεωρείται «γκουρού» της maskirovka, που μεταφράζεται ακριβώς ως «κάτι μασκοφορεμένο».

«Μόλις εμφανίστηκε ο άνθρωπος, άρχισε να πολεμάει. Όταν άρχισε να κυνηγάει, έπρεπε να βαφτεί με διαφορετικά χρώματα για να μην τον φάνε οι τίγρεις. Από τότε και μετά, η maskirovka ήταν τμήμα της ζωής του. Όλη η ανθρώπινη ιστορία μπορεί να θεωρηθεί μια ιστορία παραπλάνησης» αναφέρει ο ίδιος στη δημοσιογράφο του BBC, αναπαράγοντας τα λεγόμενα του Ρωμαίου στρατηγού Φροντίνου και του Κινέζου φιλοσόφου Σουν Τζου, που περιέγραφε στην «Τέχνη του Πολέμου» τον πόλεμο ως ένα αιώνιο μονοπάτι πανουργίας. Αλλά η Ρωσία, κατά τον ίδιο, ανά τους αιώνες τελειοποίησε αυτές τις τεχνικές.

 

 

Σε μελέτη του US Army Research Institute (Maskirovka: The Soviet System of Camouflage, του ταγματάρχη Κένεθ Κίτινγκ, 1981), η maskirovka περιγράφεται ως εξής: «ο σοβιετικός όρος maskirovka- συνήθως μεταφράζεται ως καμουφλάζ/παραλλαγή, αντιπροσωπεύει ένα πλήρες σύστημα μέτρων σχεδιασμένων να παραπλανούν και να μπερδεύουν τον εχθρό, και να μειώνουν την αποτελεσματικότητα των μέσων αναγνώρισής του, αποτελώντας μια απάντηση στην πρόκληση της τεχνολογίας».

Οι αρχές της maskirovka

Ο ταγματάρχης Κίτινγκ στη μελέτη του περιγράφει τις σοβιετικές αρχές της κάλυψης/ απόκρυψης/ παραπλάνησης ως εξής: δραστηριότητα, πειστικότητα/ αληθοφάνεια, συνέχεια και ποικιλία.

Ως δραστηριότητα ορίζεται η «αξιόπιστη εφαρμογή ολόκληρου του συνόλου μέτρων που στοχεύουν στην παραπλάνηση του εχθρού, σε σχέση με τις προθέσεις των δυνάμεων κάποιου». Η αληθοφάνεια/ πειστικότητα σημαίνει ότι τα μέτρα που λαμβάνονται πρέπει να εμφανίζονται πειστικά στα μάτια του εχθρού, προκαλώντας την εντύπωση του «αληθινού», από πλευράς έκτασης, χρονικής στιγμής και χώρου. Η «συνέχεια» (ακριβέστερα, ο συνεχής χαρακτήρας) απαιτεί τη συνεχή και σωστά προγραμματισμένη από άποψης χρόνου εκτέλεση των μέτρων απόκρυψης/ εξαπάτησης: τα «υλικά» (κυριολεκτικά ή μεταφορικά) πρέπει να ανανεώνονται τακτικά. Η τελική αρχή είναι αυτή της ποικιλίας, η οποία σημαίνει την αποφυγή της εμφάνισης ενός μοτίβου στην χρήση και εφαρμογή μέτρων κάλυψης/ απόκρυψης. Με απλά λόγια, η ποικιλία σημαίνει την αποφυγή της επανάληψης της χρήσης των ίδιων τεχνικών και μέσων.

 

Η Μάχη του Κουλίκοβο, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και η maskirovka

Ένα εκ των χαρακτηριστικότερων παραδειγμάτων είναι η Μάχη του Κουλίκοβο το 1380, όταν ο πρίγκιπας Ντμίτρι Ντονσκόι και 50.000 πολεμιστές βρέθηκαν απέναντι στον Μογγόλο Χαν Μαμάι και τους 150.000 Τάταρους και Μογγόλους πολεμιστές του. Ήταν η πρώτη φορά που οι Σλάβοι πολεμούσαν ως ενωμένος στρατός- η Ρωσία εναντίον της Χρυσής Ορδής.

«Η μάχη ήταν πολύ σκληρή, αλλά στο τέλος θριαμβεύσαμε χάρη σε μια δύναμη που είχε κρυφτεί στο δάσος. Επιτέθηκαν μανιασμένα και απρόσμενα, και οι αιφνιδιασμένοι Τάταροι τράπηκαν σε φυγή».

Το Κουλίκοβο ήταν μόνο η αρχή. Ο Βλαντιμίροφ αναφέρει μερικά πιο πρόσφατα παραδείγματα, όπως τον Αύγουστο του 1944 (Ιάσιο- Κισινέβ), με δεκάδες ψεύτικα άρματα μάχης και ολόκληρες μεραρχίες να στέλνονται σε παραπλανητικές κατευθύνσεις για να εξαπατηθούν οι Γερμανοί.

Και αυτό μετά την επιχείρηση Μπαγκρατιόν στη Λευκορωσία, που είχε επιφέρει βαρύ πλήγμα στη Βέρμαχτ. «Οι στρατηγοί μας αποφάσισαν να μην πάρουν τον εύκολο δρόμο, αλλά πήγαν μέσα από τους βάλτους. Έτσι χτύπησαν τα μετόπισθεν των γερμανικών δυνάμεων...σε ολόκληρη την Μπαγκρατιόν υπήρξαν τεράστια παραδείγματα maskirovka, τα οποία περιελάμβαναν χιλιάδες άρματα μάχης και στρατιώτες. Μετά από αυτό ο πόλεμος είχε πρακτικά τελειώσει». Από 117 μεραρχίες και έξι ταξιαρχίες, οι μισές καταστράφηκαν και οι υπόλοιπες υπέστησαν βαρύτατες απώλειες. Συνολικά, οι απώλειες για τις δυνάμεις του Άξονα εκτιμάται ότι ανήλθαν σε περίπου μισό εκατομμύριο άνδρες.

Μελετώντας την εφαρμογή της maskirovka στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο ταγματάρχης Κίτινγκ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Σοβιετικός στρατιώτης «είχε, και πιθανότατα έχει ακόμα, πλεονέκτημα απέναντι στον Δυτικό αντίπαλό του. Κάποιοι παρατηρητές έχουν συμπεράνει ότι οι Σοβιετικοί διαθέτουν ένα ένστικτο για τη χρήση καμουφλάζ (κάλυψης/ απόκρυψης) για να κρύβονται οι ίδιοι και οι δραστηριότητές τους. Τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, Γερμανός στρατηγός είχε παρατηρήσει ότι “ο Ρώσος πεζικάριος ήταν άριστος στην οχύρωση θέσεων μάχης. Ήταν εντυπωσιακό να βλέπει κανείς πόσο γρήγορα εξαφανιζόταν στο έδαφος και κάλυπτε τη θέση του. Οι Ρώσοι στρατιώτες ενστικτωδώς χρησιμοποιούν το περιβάλλον τους, έτσι ώστε να είναι δύσκολος ο εντοπισμός τους”».

Κρίση των πυραύλων στην Κούβα και Ψυχρός Πόλεμος

Ιδιαίτερη μνεία στη ρωσική χρήση της «maskirovka», σε σχέση με την Κρίση των Πυραύλων στην Κούβα (1962) κάνει η CIA, σε ειδική ανάλυσή της. «Από τη σύλληψή της, η σοβιετική επιχείρηση περιελάμβανε περίτεχνες προσπάθειες D&D (denial&deception).

Η τέχνη της απόκρυψης από τις ΗΠΑ πληροφοριών για την ανάπτυξη των πυραύλων και της παραπλάνησης των Αμερικανών διαμορφωτών πολιτικής για τις προθέσεις της Σοβιετικής Ένωσης ήταν η βάση του παράτολμου εγχειρήματος του Νικίτα Χρουστσόφ» αναφέρεται στην έκθεση, όπου υπογραμμίζεται ότι η ανάλυση των σχετικών δραστηριοτήτων από αποχαρακτηριστιμένα αμερικανικά, ρωσικά και κουβανικά αρχεία επιτρέπει την εξαγωγή συμπερασμάτων που μπορούν να βοηθήσουν στην αναγνώριση και αντιμετώπιση των προσπαθειών παραπλάνησης ενός αυξανόμενους αριθμού αντιπάλων στον σύγχρονο κόσμο.

«Η Μόσχα πάντα είχε μια κλίση προς το D&D, γνωστό στη ρωσική γλώσσα ως maskirovka. Βασικός πυλώνας της είναι το να εμποδιστεί ένας αντίπαλος από το να ανακαλύψει τις ρωσικές προθέσεις, εξαπατώντας τον σχετικά με τη φύση, έκταση και τον συγχρονισμό μιας επιχείρησης. Η maskirovka καλύπτει ένα μεγάλο εύρος εννοιών, από την παραπλάνηση στο επίπεδο στρατηγικού σχεδιασμού μέχρι το καμουφλάζ σε επίπεδο μονάδας. Τα ρωσικά στρατιωτικά εγχειρίδια υποδεικνύουν ότι η maskirovka αντιμετωπίζεται ως μια επιχειρησιακή τέχνη, που πρέπει να τελειοποιείται από καθηγητές στρατιωτικής επιστήμης και αξιωματικούς που ειδικεύονται σε αυτόν τον τομέα» σημειώνεται στην έκθεση, όπου επίσης συμπληρώνεται ότι ο σοβιετικός στρατός είχε αξιοποιήσει την παραπλάνηση ευρείας κλίμακας και πριν την κρίση των πυραύλων πολύ πιο συχνά και με πολύ μεγαλύτερη επιτυχία από οποιονδήποτε άλλον στρατό.

Επίσης, τονίζεται η χρήση εκτεταμένης maskirovka το 1968, πριν την εισβολή στην Τσεχοσλοβακία το 1968, καθώς και η εκπαίδευση ξένων στρατών πάνω στις ίδιες αρχές, περιλαμβανομένων των δυνάμεων του Βορείου Βιετνάμ πριν την Επίθεση του Τετ (1968) και του αιγυπτιακού στρατού πριν τη διάβαση της Διώρυγας του Σουέζ το 1973.

Σε έγγραφο απόφασης του Λευκού Οίκου με την υπογραφή του Ρόναλτ Ρίγκαν (1983) γίνεται λόγος για ανάπτυξη μιας στρατηγικής maskirovka από την ΕΣΣΔ η οποία περιλαμβάνει τη χρήση παραλλαγής, απόκρυψης και παραπλάνησης (camouflage, concealment, deception, CC&D), σε αμυντικά προγράμματα και κατά τη διάρκεια πολεμικών επιχειρήσεων. «Ορίζουν τη maskirovka ως ένα σετ μέτρων με σκοπό την παραπλάνηση ή τον αποπροσανατολισμό του εχθρού σε σχέση με τις σοβιετικές δυνατότητες στον τομέα της εθνικής ασφάλειας, τις ενέργειές τους και τις προθέσεις τους...ένα σοβιετικό διευθυντήριο στρατηγικής maskirovka έχει στηθεί...επιπλέον οι Σοβιετικοί έχουν στήσει ένα πρόγραμμα για την αντιμετώπιση των δυτικών επιχειρήσεων συλλογής σημάτων και οπτικών δεδομένων. Οι Σοβιετικοί μπορεί να προσπαθούν να παραπλανήσουν τη Δύση σχετικά με την πρόθεση και τον σκοπό βασικών πολιτικών τους, όπως στον έλεγχο των εξοπλισμών. Αρκετές πρόσφατες ανακαλύψεις αποκαλύπτουν ότι το σοβιετικό πρόγραμμα maskirovka έχει σημειώσει απρόσμενες επιτυχίες και ότι εισέρχεται σε μια νέα, βελτιωμένη φάση» (ωστόσο στο έγγραφο δεν αναφέρεται ποιες ήταν αυτές).

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Σωκράτης: Το μυστικό για να πετύχεις ότι επιθυμείς στη ζωή

Αυτή ήταν η ερώτηση που έκανε κάποτε ο Πλάτων, στον δάσκαλό του Σωκράτη, ένα πρωινό σε μια βόλτα τους στο δάσος.

 

Ο Σωκράτης γύρισε τον κοίταξε, αλλά δεν είπε τίποτα συνεχίζοντας τον περίπατό του μαζί με τον Πλάτων.

 

Μετά από λίγο ο Πλάτων τον ρώτησε ξανά τον δάσκαλό του,αλλά πάλι εκείνος παρέμεινε αμίλητος.

 

Ο Πλάτων έβραζε στο ζουμί του αλλά από την αγάπη και τον σεβασμό που είχε στον δάσκαλό του δεν είπε τίποτα.

 

Λίγο πριν φτάσουν για να πιουν νερό στην γνωστή πηγή με την στερνούλα της ο Πλάτων δεν άντεξε και ξαναρώτησε τον Σωκράτη αρκετά ενοχλημένος:

 

Δάσκαλε κάτι σε ρώτησα "πως θα ξέρω ότι μπορώ να πετύχω στην ζωή;"

 

Ο Σωκράτης παρέμεινε αμίλητος συνεχίζοντας την βόλτα του ώσπου έφτασαν στην πηγή για να πιουν νερό.

 

Όπως εσυνηθίζετο πρώτος έπινε νερό ο δάσκαλος και μετά έσκυψε να πιει νερό ο Πλάτων.

 

Εκείνη την στιγμή ο Σωκράτης έπιασε βίαια, από τα μαλλιά τον Πλάτων και έχωσε το κεφάλι του μέσα στην γούρνα , ώσπου άρχιζαν να ανεβαίνουν φυσαλίδες και τότε άφησε ελεύθερο το κεφάλι του και ο Πλάτων με φόρα τραβήχτηκε μέσα από το νερό παίρνοντας μια βαθιά ανάσα.

 

Ο Σωκράτης αφού άφησε για λίγο να συνέλθει ο Πλάτων είπε:

 

"Θα πετύχεις μόνον όταν στην επιθυμία σου βάλεις, την ίδια δύναμη που έβαλες τώρα για να ζήσεις."

 

Οι άνθρωποι Πλάτων έχουν επιθυμίες, που αν δεν γίνουν σφοδρές επιθυμίες θα παραμείνουν μόνον φαντασιώσεις.

 

πηγή

 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Η ληστεία που δημιούργησε τον όρο "Σύνδρομο της Στοκχόλμης"

Στις 23 Αυγούστου του 1973, ο Γιαν-Έρικ Όλσον εισήλθε στην τράπεζα “Kreditbanken” της Στοκχόλμης. Φορούσε γυαλιά ηλίου, μια περούκα με φουντωτά μαύρα μαλλιά και στα χέρια του κρατούσε ένα πολυβόλο.

Άρχισε να πυροβολεί στον αέρα, φωνάζοντας στα αγγλικα: “Το πάρτι μόλις ξεκίνησε”! Σχεδόν αμέσως έφτασαν στο σημείο δύο αστυνομικοί. Ο Όλσον πυροβόλησε και πέτυχε τον έναν στο χέρι, ενώ διέταξε τον άλλον να κάτσει σε μια καρέκλα και να τραγουδήσει. Ο αστυνομικός άρχισε να σιγοτραγουδά το “Lonesome Cowboy” του Έλβις Πρίσλεϊ.

Ο Όλσον κράτησε τέσσερις ομήρους και θα τους ελευθέρωνε, μόνο αν η αστυνομία πραγματοποιούσε τα αιτήματά του.

Ήθελε να του δώσουν 3 εκατομμύρια σουηδικές κορώνες, οπλισμό, αλεξίσφαιρα γιλέκα, ένα γρήγορο αμάξι και να φέρουν τον φίλο του και ληστή τραπεζών, Κλαρκ Όλοφσον, για να τον βοηθήσει στη ληστεία! Ο δράστης γνώρισε τον Όλοφσον στη φυλακή, όταν κρατούνταν στο ίδιο κελί.

Κλαρκ Όλοφσον

Οι αρχές πράγματι έφεραν τον Όλοφσον στην τράπεζα, με την προϋπόθεση ότι θα βρισκόταν σε συνεχή επικοινωνία με την αστυνομία. Του έδωσαν και ένα γρήγορο αμάξι, χωρίς βέβαια να επιτρέψουν στον δράστη να δραπετεύσει με αυτό.

Στόχος τους ήταν να προφυλάξουν τους τέσσερις ομήρους, που ο Όλσον είχε κλειδώσει στο θησαυροφυλάκιο της τράπεζας.

Ο Όλσον τηλεφώνησε στον Σουηδό Πρωθυπουργό, Ούλοφ Πάλμε, και απείλησε ότι θα σκότωνε τους ομήρους. Ως απόδειξη, έπιασε μία όμηρο απ’ τον λαιμό και οι κραυγές ακούστηκαν μέσα από το τηλέφωνο. Η αστυνομία περικύκλωσε την τράπεζα και ετοιμαζόταν να χρησιμοποιήσει πιο αποτελεσματικά μέσα εναντίον του δράστη.

Ελεύθεροι σκοπευτές έξω από την τράπεζα

Την επόμενη μέρα, οι όμηροι μίλησαν απευθείας με τον Πάλμε. Αντί να ζητήσουν βοήθεια όμως, υποστήριξαν τους δράστες.

Η όμηρος Κριστίν Ένμαρκ είπε στον Πρωθυπουργό: “Πιστεύω ότι ρισκάρετε τις ζωές μας. Εμπιστεύομαι απόλυτα τον Κλαρκ και τον ληστή. Δεν είμαι απελπισμένη. Δεν μας έχουν πειράξει. Αντιθέτως, είναι πολύ ευγενικοί. Αλλά ξέρετε, κύριε Ούλοφ, αυτό που φοβάμαι είναι ότι αν μας επιτεθεί η αστυνομία θα μας σκοτώσει”.

Η Ένμαρκ δεν ήταν η μοναδική που υποστήριξε τον δράστη. Μία απ’ τις ομήρους που έπασχε από κλειστοφοβία, δήλωσε ότι της έδεσαν ένα σχοινί στο λαιμό και την άφησαν να βγει από το χρηματοκιβώτιο και να περιφέρεται στο διάδρομο.

Ο μοναδικός άντρας όμηρος, ο Σβεν Σάφστρομ, κατέθεσε ότι ο Όλσον σκόπευε να τον μεθύσει με αλκοόλ πριν τον σκοτώσει για να μην φοβάται. Σε μια άλλη τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πρωθυπουργό, η Έμαρκ ζήτησε να αφήσουν τους δράστες να δραπετεύσουν μαζί με τους ομήρους.

Στις 26 Αυγούστου, η αστυνομία άνοιξε μία τρύπα στο πάτωμα του διαμερίσματος ακριβώς πάνω απ’ το χρηματοκιβώτιο. Ειδοποίησαν ότι επρόκειτο να ελευθερώσουν στο χώρο χημικά αέρια για να αναγκάσουν τους δράστες να αποχωρήσουν.

Τότε ο Όλσον είπες στους ομήρους να σηκωθούν όρθιοι και να περάσουν γύρω απ’ το λαιμό τους της θηλιές που είχε κρεμάσει απ’ το ταβάνι. Ενημέρωσε την αστυνομία ότι οι όμηροι θα πνίγονταν, όταν θα λιποθυμούσαν απ’ τα αέρια.

Για δύο μέρες, συζητούνταν πιθανοί τρόποι διάσωσης των ομήρων. Ακούστηκαν απίστευτες ιστορίες, όπως το να γεμίσουν το χρηματοκιβώτιο με μέλισσες ή μπάλες του πινγκ πονγκ.

Σκέφτηκαν ακόμα και να στείλουν φουσκωτές κούκλες ντυμένες με αστυνομικές στολές αντί για πραγματικούς αστυνομικούς, με σκοπό να αποσπάσουν την προσοχή του δράστη.

Οι προτάσεις απορρίφθηκαν και τελικά χρησιμοποιήθηκαν χημικά στις 28 Αυγούστου. Ο Όλσον, παρά τις απειλές του, δεν άφησε κανέναν όμηρο να πεθάνει και εγκατέλειψε την τράπεζα μέσα σε λίγα λεπτά μαζί με τον Όλοφσον.

Οι όμηροι δεν τους ακολούθησαν. Αρνούνταν να βγουν απ’ το χρηματοκιβώτιο, μέχρι να σιγουρευτούν ότι οι δράστες θα μεταφέρονταν στη φυλακή σώοι και αβλαβείς.

Ο Όλσον απομακρύνεται από την τράπεζα

Οι κλέφτες συνελήφθησαν. Όταν οι δράστες επιβιβάστηκαν στην κλούβα και οι όμηροι βγήκαν στο δρόμο, η Ένμαρκ τους αποχαιρέτησε και φώναξε στον Όλοφσον: “Κλαρκ, θα τα πούμε σύντομα“.

Πράγματι, διατήρησαν στενές φιλικές σχέσεις. Ακόμα και οι οικογένειες τους γνωρίστηκαν και πήγαιναν εκδρομές μαζί. Ο Όλσον καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλάκισης και αρραβωνιάστηκε μία απ’ τις πολλές θαυμάστριές του, που του έστελναν γράμματα στη φυλακή.

Ο Όλοφσον υποστήριξε ότι δεν συμμετείχε στη ληστεία και απλώς προσπάθησε να διατηρήσει ήρεμα τα πνεύματα. Αφέθηκε ελεύθερος, αλλά λίγα χρόνια αργότερα, φυλακίστηκε ξανά για εμπόριο ναρκωτικών. Ο ψυχίατρος και εγκληματολόγος Νιλς Μπέγιεροτ ήταν ένας από τους συμβούλους της αστυνομίας κατά τη διάρκεια της ομηρίας.

Δημιούργησε και χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον όρο “Σύνδρομο της Στοκχόλμης” για να περιγράψει τη συμπάθεια που έτρεφαν οι συγκεκριμένοι όμηροι για τους δράστες.

ΠΗΓΗ

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr 

14 σοκαριστικές διαφημίσεις που δεν έχουν στόχο να «χαϊδέψουν» τα μάτια μας [σκληρές εικόνες]

Πέρα από τις κλασσικές διαφημίσεις που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στην τηλεόραση και στους δρόμους, υπάρχουν και άλλες οι οποίες δεν έχουν στόχο να «χαϊδέψουν» τα μάτια μας.

Χρησιμοποιώντας σοκαριστικές εικόνες, φιλοδοξούν να μας ευαισθητοποιήσουν σε φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα, όπως ο ρατσισμός, η κακοποίηση παιδιών και ζώων και η καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

«Μπορείς να χάσεις πολύ περισσότερα από την υπομονή σου». Καμπάνια για την ενδοοικογενειακή βία στα παιδιά.

«Θα πρέπει να κρύβεσαι για να σε αποδεχτούν;». Καμπάνια κατά της ομοφοβίας από την Ολλανδία.

«Περίπου τα μισά ατυχήματα πνιγμών, περιλαμβάνουν αλκοόλ». Καμπάνια κατά του αλκοόλ από την Royal Life Saving.

«Δεν υπάρχουν ασημένια κουτάλια για τα παιδιά που γεννήθηκαν στη φτώχεια». Καμπάνια της Barnardo’s.

Καμπάνια κατά του AIDS από την γαλλική Act Up.

«Όταν χρησιμοποιείς το κινητό σου και οδηγείς, το κεφάλι σου είναι αλλού». Καμπάνια της Fundación Seguros Caracas.

«Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η μάχη για τα δικαιώματα πρέπει να συνεχιστεί». Διαφήμιση της Διεθνούς Αμνηστίας για την καταπάτηση δικαιωμάτων σε Κίνα και Θιβέτ

Αντιρατσιστική διαφήμιση της Benetton.

«Δεν θα χρειαστεί να ανησυχήσεις για το κραγιόν στα χείλη σου ξανά». Καμπάνια κατά της χρήσης μεθαμφεταμίνης από το Montana Meth Project.

«Τα τσιγάρα καπνίζουν τους ανθρώπους». Αντικαπνιστική καμπάνια της Cancer Patients Aid Association.

«Τα ζώα δεν είναι κλόουν». Πορτογαλική φιλοζωική καμπάνια.

«Βοηθήστε μας να πολεμήσουμε τις επιπτώσεις των πειραμάτων για καλλυντικά σε ζώα». Ιταλική καμπάνια.

«Την ημέρα που θα σταματήσεις να αγοράζεις, θα σταματήσουν να σκοτώνουν». Καμπάνια της PETA για τις γούνες.

πηγή

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr