Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νέα τάξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νέα τάξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2015

Ποιοι τυπώνουν και ποιοι διαχειρίζονται τα χρήματα [βίντεο]

Δήλωση του Αβραάμ Λίνκολν κατά την διάρκεια του Αμερικανικού Εμφύλιου Πολέμου:»Έχω δυο μεγάλους εχθρούς. Το στρατό των Νοτίων μπροστά μου και το στρατό των τραπεζιτών πίσω μου. Από τους δυο αυτούς εχθρούς ο χειρότερος είναι ο πίσω μου.»Πότε έκανε αυτή τη δήλωση ο Λίνκολν;
Όταν κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου οι τραπεζίτες που δάνειζαν το κράτος με 24% τόκο προσπάθησαν να τον αναγκάσουν να τους δίνει τόκο 36%. (!!)
Τι έκανε ο Λίνκολν; Απλά ενεργοποίησε το δικαίωμα που έχει κάθε κράτος να εκδίδει χρήμα. Έτσι ο Λίνκολν θαρραλέα άρχισε να τυπώνει δολάρια για τη χρηματοδότηση του πολέμου, σώζοντας τη χώρα του από τις μελλοντικές πληρωμές των υπέρογκων τόκων προς τις τράπεζες.
Και όλοι γνωρίζουμε τι απέγινε ο Λίνκολν λίγο καιρό μετά. Δολοφονήθηκε. Μετά τη δολοφονία του Προέδρου Λίνκολν το 1865 κανένας άλλος πρόεδρος των ΗΠΑ δεν τόλμησε να αρνηθεί να δανειστεί η χώρα από τους τραπεζίτες και να μη τους πληρώνει τόκο. Ή για να ακριβολογούμε, ένας ακόμα Πρόεδρος των ΗΠΑ τόλμησε 100 χρόνια μετά τον Λίνκολν να το ξανακάνει, δηλαδή να μη δανειστεί η χώρα από τις τράπεζες αλλά να εκδώσει χρήμα χωρίς τόκο, και ο οποίος και αυτός είχε την ίδια κατάληξη με τον Λίνκολν.
Δολοφονήθηκε και αυτός λίγο καιρό μετά την απόφασή του. Ήταν ο Τζον Κένεντι. Αλλά για να καταλάβουν οι αναγνώστες μας πώς ακριβώς οι μεγαλοτραπεζίτες καταδυναστεύουν τις χώρες και τις οικονομίες πρέπει να τους εξηγήσουμε τα παρακάτω απίστευτα (ΝΑΙ – ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ) αλλά απόλυτα αληθινά πράγματα.
Ενώ το Σύνταγμα των ΗΠΑ δίνει το δικαίωμα στο Κογκρέσο να εκδίδει χρήμα, η Αμερικανική Κυβέρνηση έχει μεταφέρει το δικαίωμα της έκδοσης του χρήματος και μάλιστα με επιτόκιο στο ‘Federal Reserve’ το οποίο δεν είναι κρατικό αλλά ένα όργανο των μεγάλων τραπεζών που είναι και οι μέτοχοί του.
Έτσι λοιπόν το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ τυπώνει στα πιεστήριά του το χρήμα που χρειάζεται η χώρα. Αμέσως μετά το δίνει στο ‘Federal Reserve’ δηλαδή στους τραπεζίτες, το οποίο Federal Reserve το δανείζει πίσω στο Αμερικανικό κράτος με τόκο. Έτσι για να καταλάβετε: Μόνο ο τόκος που πληρώνουν οι ΗΠΑ στις τράπεζες του Federal Reserve για το Αμερικανικό χρέος φθάνει το χρόνο τα 400 δισεκατομμύρια δολάρια !!!
Το ευρωπαϊκό νόμισμα (euro) τυπώνεται και διαχειρίζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Το Διοικητικό Συμβούλιο, τον Πρόεδρο και τα Μέλη της τα διορίζει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (οι σύνοδος των ηγετών των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης – ΕΕ).
Στην ΕΚΤ συμμετέχουν όλες οι κεντρικές «εθνικές» τράπεζες των κρατών μελών της ΕΕ. Μία από αυτές της Τράπεζες είναι και η Τράπεζα της Ελλάδος, της οποίας τον Διευθυντή ορίζει η εκάστοτε κυβέρνηση, σύμφωνα με τον κανονισμό.
Η Τράπεζα της Ελλάδος είναι μόνο κατ’ όνομα τράπεζα της χώρας μας. Ο Διοικητής και οι δύο Υποδιοικητές διορίζονται με Προεδρικό Διάταγμα με εξαετή θητεία.
Στο Καταστατικό της στο Άρθρο 5Α αναφέρονται τα εξής: «κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους, η Τράπεζα της Ελλάδος και τα μέλη των οργάνων της, δεν ζητούν ούτε δέχονται οδηγίες από την Κυβέρνηση ή οργανισμούς».
Εκπροσωπεί τα συμφέροντα των μετόχων της και αναλαμβάνει σύμφωνα με τις οδηγίες της ΕΚΤ την έκδοση του κοινού νομίσματος (ευρώ). Στο άρθρο 72 του ίδιου καταστατικού αναφέρεται πως για την Τράπεζα της Ελλάδος ΔΕΝ εφαρμόζονται οι διατάξεις περί ανωνύμων εταιριών και οι νόμοι περί Τραπεζών!!! Και επίσης στο άρθρο 73 αναφέρεται πως η Τράπεζα της Ελλάδος απαλλάσεται από παντός φόρου ή τέλους!!!




defencenet

Ποιος κόβει το χρήμα και πως δημιουργείται το δημόσιο χρέος;




Ευρώ,δραχμές,δολάρια,γιεν,λύρες και ένα κάρο νομίσματα κυκλοφορούν απ'άκρη σ'άκρη του πλανήτη αυτού. Έχουν διαφορετικά σχήματα και χρώματα. Άλλα νομίσματα είναι ισχυρά και άλλα ανίσχυρα. Άλλα γίνονται δεκτά σε όλο το κόσμο και άλλα δεν είναι καθόλου καλοδεχούμενα. Πολλές μαφίες μάλιστα προσπαθούν να τυπώσουν πλαστά χρήματα και με διάφορα τερτίπια να πάρουν πίσω το ποσό του πλαστού χρήματος σε αυθεντικό χρήμα.



Αλλά αναρωτηθήκατε ποτέ ποιος κόβει τα χρήματα; Ποιος δημιουργεί τα χρήματα; Πως δημιουργούνται χρήματα; Εγώ να σας πω την αλήθεια δεν είχα αυτή την απορία ποτέ ως τώρα, μέχρι που γνώρισα έναν άνθρωπο που μου εξήγησε 5-10 πράγματα και με έβαλε στο τρυπάκι του να ψάξω να βρω ποιος,πως και γιατί κόβει χρήμα και τα κατάφερα νομίζω να βρω κάποια πράγματα πολύ διαφωτιστικά.



Aς πάρουμε για παράδειγμα το νόμισμα ευρώ. Το ευρώ είναι το νόμισμα το οποίο χρησιμοποιείται στα κράτη-μέλη της ΕΕ για όλες τις οικονομικές συνδιαλλαγές της καθημερινότητάς μας,καθώς και για μεγάλα εμπορικά οικονομικά ντίλια. Αυτό λοιπόν το χαρτί που πάνω γράφει 5-10-20-50-100-200-500 και κάνει κοινωνίες ολόκληρες να το κυνηγούν και το θέλουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι το τυπώνει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.  



Ποίος κόβει το χρήμα;



Τώρα εσείς θα νομίζετε ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα(EKT) είναι κανά θεσμικό κομμάτι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι νόμιζα και εγώ, έλα που όμως δεν είναι έτσι ακριβώς. H EKT ανήκει θεσμικά στην ΕΕ αλλά είναι ανεξάρτητη και επί της ουσίας ανήκει στις εθνικές ή κεντρικές τράπεζες των μελών κρατών της ΕΕ. Οι εθνικές ή κεντρικές τράπεζες των μελών κρατών της ΕΕ δεν ανήκουν εξολοκλήρου στο αντίστοιχο δημόσιο της χώρας,της οποίας φέρουν το όνομα, αλλά είναι χωμένοι και διάφοροι ιδιώτες. Για να καταλάβετε τι εννοώ διαβάστε το ακόλουθο:



«Στις 30 Μαρτίου 1841 δημοσιεύεται ο νόμος «Περί συστάσεως Εθνικής Τραπέζης» (Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, αριθ. 6 της 30 Μαρτίου 1841, σ.59) σύμφωνα με τον οποίο η Εθνική Τράπεζα είναι ανώνυμη ιδιωτική εταιρεία με έδρα την Αθήνα και με κεφάλαιο 5.000.000 δραχμών, μοιρασμένο σε 5000 μετοχές των 1000 δραχμών.

Από τους ιδρυτικούς μετόχους της Εθνικής Τράπεζας το 1841, ήταν το ελληνικό κράτος με 1.000 μετοχές, ο Νικόλαος Ζωσιμάς με 500 μετοχές, ο Ιωάννης-Γαβριήλ Εϋνάρδος με 300, ο βασιλιάς Λουδοβίκος Β’ της Βαυαρίας με 200, ο Κωνσταντίνος Βράνης με 150, ο Θεόδωρος Ράλλης με 100, o Ιούλιος Έσσλιν, οι τραπεζίτες Ρότσιλντ, κ.ά. Το πλειοψηφικό πακέτο, δηλαδή οι 2750 μετοχές που αντιστοιχούν περίπου στο 55% των μετοχών, ήταν των Ρότσιλντ.»


Αυτά είναι τα στοιχεία που αναφέρει η Βικιπεδία αλλά δεν δίνει παραπομπές. Εγώ λοιπόν βρήκα τις παραπομπές για τα στοιχεία αυτά στις επίσημες ιστοσελίδες της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος και θα τις βρείτε εδώ και εδώ (σελίδα 20 στο επίσημο χρονολόγιο της ΕΤΕ) .


Άρα πάμε ξανά...Το ελληνικό κράτος δημιουργεί μια Εθνική Τράπεζα, ιδιωτική, η οποία είναι υπεύθυνη για να κόβει χρήμα και το παρέχει στο ελληνικό κράτος. Το ελληνικό κράτος έχει τον έλεγχο του 1/5 των μετοχών αυτών, σχεδόν τα 2,5/5 τα ελέγχει οι οικογένεια μεγαλοτρεπεζιτών Ρότσιλντ(μην πεταχτεί κανείς βαρεμένος και πει για Εβραϊκές συνωμοσίες κτλ, τραπεζίτες είναι  και στόχος τους είναι το κέρδος πάνω στις πλάτες όλων των λαών), ενώ μικρότερα ποσά μετοχών έχουν διάφοροι άλλοι επιχειρηματίες της εποχής.



Η παροχή του χρήματος δεν γίνεται έτσι απλά και δεν είναι παροχή, είναι δανεισμός με Χ-Ψ τόκο. Για να το κάνω πενταράκια για να το καταλάβετε σκεφτείτε το εξής: Το ελληνικό κράτος χρωστάει αμοιβές στους δημόσιους υπαλλήλους ύψους 100 δραχμών, ζητάει από την ΕΤΕ 100 δραχμές, η ΕΤΕ κόβει νομίσματα 100 δραχμών και τα δανείζει στο Ελληνικό κράτος με τόκο 20%, το ελληνικό κράτος δίνει τις 100 δραχμές στους δημόσιους υπαλλήλους αλλά τώρα χρωστάει 120 δραχμές στην ΕΤΕ, για να ξεχρεώσει βάζει φόρους στους φορολογούμενους πολίτες του ελληνικού κράτους,μαζεύει τις 120 δραχμές και φτου ξανά από την αρχή η όλη ιστορία.



Μέχρι το 1927 η ΕΤΕ είχε διπλό χαρακτήρα, δηλαδή ήταν και εμπορική τράπεζα(δάνεια σε πολίτες,ιδιωτικές εταιρείες κτλ) αλλά είχε και το Αποκλειστικό Εκδοτικό Προνόμιο. Το 1927 όμως ιδρύεται η Τράπεζα της Ελλάδος(ΕΤ), της οποίας η ίδρυση ήταν όρος στη συμφωνία του Ελληνικού Κράτους με την Κοινωνία των Εθνών(πρόγονο του ΟΗΕ) για την δανειοδότηση 9.000.000 λυρών από την Κοινωνία των Εθνών, και η οποία ουσιαστικά παίρνει από την ΕΤΕ το Αποκλειστικό Εκδοτικό Προνόμιο. «Η Τράπεζα της Ελλάδος δεν είναι κρατική, αλλά μια Ανώνυμη Εταιρεία. Έχει ειδικά προνόμια, ειδικές αρμοδιότητες αλλά και περιορισμούς,[1] όπως ότι δεν μπορεί να λειτουργεί ως εμπορική τράπεζα και το ποσοστό του Ελληνικού κράτους στην μετοχική της σύνθεση δεν μπορεί να υπερβαίνει το 35% όπως ορίζεται στο καταστατικό της [2].» λέει η Βικιπαίδεια( που αυτή τη φορά έχει βάλει παραπομπές).



Άρα από το 1927 ως 2002 είχαμε μία Ανώνυμη Εταιρία με άγνωστους μετόχους(ναι ναι,οι μέτοχοι της ΕΤ είναι άγνωστοι) η οποία κόβει χρήμα και το δανείζει στο Ελληνικό Κράτος, το οποίο το επιστρέφει στην ΕΤ μαζί με πολλούς πολλούς τόκους του οποίους ξεπληρώνει από τους φόρους μας.



Ταυτόχρονα το Ελληνικό Κράτος δανείζεται και από ξένες ιδιωτικές τράπεζες ή από διεθνείς οργανισμούς και τα ξεπληρώνει πάλι με τους φόρους μας...



Από το 2002 όμως και μετά και αφού μπήκαμε στην Ευρωζώνη έπρεπε να δημιουργηθεί μία τράπεζα που θα κόβει νομίσματα Ευρώ. Και δημιουργήθηκε η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα της οποίας μέτοχοι είναι οι Κεντρικές ή Εθνικές τράπεζες των μελών κρατών της ΕΕ. 3 από τις 18 τράπεζες είναι ιδιωτικές εξ'ολοκλήρου και οι υπόλοιπες 15 είναι κρατικές ή μερικώς ιδιωτικοποιημένες(aka πάλι μπαίνουν ιδιωτικά συμφέροντα στη μέση).

Αλλά υπάρχουν και εξαιρέσεις όπως η Τράπεζα της Αγγλίας, η οποία ήταν ιδιωτική από την ίδρυση της το 1694 ως το 1946, όπου το βρετανικό κράτος την έκανε δημόσια,πράγμα που σημαίνει ότι πλέον το βρετανικό κράτος δεν δανείζεται το χρήμα το οποίο χρησιμοποιεί και για αυτό δεν μπήκε και στην ευρωζώνη.



Ένα ακόμη σημαντικό πράγμα που νομίζω πως πρέπει να αναφερθεί είναι ότι το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα και η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών είναι οι κεντρικές τράπεζες των κεντρικών τραπεζών.



Πως δίνουν δάνεια οι τράπεζες;



Πάμε τώρα και στο πιο γελοίο του πράγματος. Για να σας το εξηγήσω θα σας το πω με το παράδειγμα που μου το είπε και ο φίλος μου. Είναι ο Α και είναι ο Β. Ο Α έχει μια τράπεζα με απόθεμα 60 ευρώ . Ο Β έχει ανάγκη για 100 ευρώ να πάρει ένα σπίτι. Ο Β επίσης έχει έναν τραπεζικό λογαριασμό στον οποίον έχει καταθέσει 10 ευρώ με ετήσιο επιτόκιο 1%, που σημαίνει ότι σε ένα χρόνο τα λεφτά αυτά θα έχουν γίνει 11 ευρώ. Πως θα έχουν γίνει 11 ευρώ;Ο τραπεζίτης Α θα πάρει τα 10 ευρώ και θα τα επενδύσει κάπου με ποσοστό κέρδους 300% και σε έναν χρόνο θα τα έχει κάνει 30 ευρώ, άρα ο τραπεζίτης θα έχει απόθεμα 89(60 ευρώ+29) ευρώ αφού το 1 ευρώ θα το δώσει στον καταθέτη Β ως επιτόκιο των 10 ευρώ του.



Εν συνεχεία θα πάει ο Β στη τράπεζα του Α και θα αιτηθεί ένα δάνειο 100 ευρώ με τόκο 25% που σημαίνει ότι θα χρωστάει στη τράπεζα 125 ευρώ. Εδώ θα σκεφτόταν κάποιος άνθρωπος πως αφού ο τραπεζίτης Α έχει 89 ευρώ πως θα δανείσει 100; Και εδώ η απάντηση είναι η εξής. Οι τράπεζες δημιουργούν χρήμα όταν δίνουν δάνεια. Για να το κάνω ταλιράκια, οι τράπεζες δεν είναι υποχρεωμένες να έχουν απόθεμα χρημάτων ίσου με το ποσό των δανείων που δίνουν αλλά μπορούν με έναν κλικ να πιστώσουν ένα χρηματικό ποσό σε κάθε δανειολήπτη που θέλουν, δηλαδή ο Β θα πάρει τα 100 ευρώ εικονικά με τα οποία θα πληρώσει μέσω τραπεζικού λογαριασμού τον πωλητή του σπιτιού. 



Στη πάροδο του χρόνου, ο δανειολήπτης Β θα πληρώνει με κανονικό χρήμα το δάνειο που πήρε σε εικονικό χρήμα. Έτσι ο τραπεζίτης Α θα έχει κερδίσει 125 ευρώ + 29 ευρώ= 159 ευρώ σε βάρος του ανθρώπου Β, οποίος είναι υποχρεωμένος να ξεπληρώνει και το δάνειο, το νόμισμα το οποίο χρησημοποιεί συν τα όποια άλλα χρέη για φαγητό,τροφή κτλ.



Επίσης να σημειώσω εδώ το εξής. Αν ο τραπεζίτης Α χρεοκοπήσει κάποια στιγμή γιατί ο δανειολήπτης Β δεν κατάφερε να ξεπληρώσει το εικονικό χρέος με κανονικό χρήμα, τότε μπορεί να αιτηθεί ανακεφαλαιοποίηση της τράπεζας του από το κράτος στο οποίο είναι.



Κάτι τέτοιο έγινε και με τις τράπεζες της χώρας μας. Τι γίνεται λοιπόν στην ανακεφαλαιοποίηση; Το κράτος ζητάει από την ιδιωτική κεντρική τράπεζα να κόψει χρήμα και να του το δανείσει, αφού του δανείσει το χρήμα το παίρνει και το ρίχνει στην χρεοκοπημένη τράπεζα(ουσιαστικά την αγοράζει) και της δίνει πάλι απόθεμα. Αφού η τράπεζα είναι πάλι Ok,το κράτος τη δίνει πίσω στον τραπεζίτη τακτοποιημένη, σε χαμηλότερη τιμή από εκείνη που την αγόρασε αρχικά από εκείνον. Τώρα το κράτος χρωστάει στην κεντρική τράπεζα που του δάνεισε το κομμένο χρήμα και για να βρει τα λεφτά φορολογεί τους πολίτες. Επομένως οι πολίτες πληρώνουν και το σώσιμο της τράπεζας.



Ένα εξαιρετικό βίντεο είναι του Jo Di για να καταλάβετε το πως έγινε η ανακεφαλαιοποίηση μιας ελληνικής τράπεζας με νόμο στο τελευταίο πολυνομοσχέδιο:






Αυτός είναι καπιταλισμός.... Ωραίος δεν είναι; 

Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2014

Πόλεμος εναντίον των μικρών ιδιόκτητων κήπων στις ΗΠΑ

Ένας ανοιχτός πόλεμος εναντίον των μικρών ιδιόκτητων κήπων έχει ξεσπάσει τα τελευταία χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Με διάφορες αφορμές, δημοτικές αρχές σε διάφορα σημεία της χώρας εξαναγκάζουν τους πολίτες να διαλύσουν τους μικρούς ιδιόκτητους κήπους των σπιτιών τους.
Αν και καμία επίσημη αρχή δεν αναφέρει ανώτερες κυβερνητικές διαταγές για το «ξήλωμα», αυξάνονται και πληθύνονται οι αντιδράσεις απέναντι στους νέους διατροφικούς νόμους, τους οποίους όλοι πλέον υποπτεύονται για την νέα κατάσταση που δημιουργείται.
Όλο και περισσότερα είναι τα περιστατικά στα οποία οι δημοτικές αρχές με διάφορες αιτιολογίες αναγκάζουν τους ιδιοκτήτες μικρών κήπων να τους καταστρέψουν, να τους μεταφέρουν, ή ακόμα και να τους σμικρύνουν.
Ο Καρλ Τρικάμο, στην πόλη Φέργκιουσον του Μιζούρι, πρέπει σύμφωνα με τις δημοτικές αρχές να ξεριζώσει τον κήπο μπροστά από το σπίτι του, επειδή παραβιάζει «τα μίνιμουμ στάνταρ εξωτερικής εμφάνισης» που θέτει η πόλη, τα οποία απαιτούν οι ιδιόκτητοι κήποι να βρίσκονται όπισθεν και όχι εμπρός της οικίας! 
dees-food-safety
Ο δήμος της πόλης του Ορλάντο επέβαλλε πρόστιμο 500 δολαρίων για κάθε επιπλέον ημέρα που το ζεύγος Χέλβενστον θα κράταγε τον λαχανόκηπό του. Ο δήμος έδωσε διορία στο ζεύγος να ξεριζώσει τον κήπο του σπιτιού του, με αιτιολογία ότι ο νόμος δεν επιτρέπει τη «δημιουργία αγροτικών ζωνών εντός κατοικήσιμων περιοχών» και, όπως στο Φέργκιουσον, τη δημιουργία κήπων στο μπροστινό μέρος των κατοικιών. Η απόφαση αυτή ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών, καθώς παρά τις διαβεβαιώσεις του δήμου ότι η διορία δεν υπόκειτο σε άνωθεν κυβερνητική εντολή, όλο και περισσότεροι Αμερικάνοι βλέπουν τις τοπικές αρχές να έχουν επιδοθεί σε μία προσπάθεια διάλυσης των μικρών ατομικών κήπων. Το ζεύγος Χέλβενστον κινήθηκε νομικά και δικαιώθηκε με δικαστική απόφαση της 14ης Ιανουαρίου 2013. (Πάλι καλά!)
Σε πολλές περιπτώσεις, οι δημοτικές αρχές χρησιμοποιούν τελείως παράλογα τοπικά νομοθετήματα (για τα οποία είναι γνωστές κάποιες πολιτείες των Η.Π.Α), όπως για παράδειγμα, έναν νόμο στη Φλόριντα ο οποίος προϋποθέτει ότι ο κήπος δεν θα καταλαμβάνει έκταση μεγαλύτερη του 25% των συνολικών τ.μ. της οικίας που τον φιλοξενεί.
Αυτές βέβαια οι δικαιολογίες που έρχονται με τη μορφή κάποιων περίεργων και ως επί το πλείστον ξεχασμένων νόμων -όταν αυτοί υπάρχουν, γιατί έχουν γίνει και παρατυπίες όπως στην υπόθεση Χέλβεστον-, δεν είναι παρά η αρχή της προσπάθειας συγκέντρωσης της αγροτικής παραγωγής σε λίγες εταιρίες και μονάδες.
Κατά τη διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων, στις Η.Π.Α. το κράτος προωθούσε την ιδέα ανεξάρτητης γεωργικής παραγωγής, ακόμα και εντός των πόλεων, ως «πατριωτικό καθήκον». Τώρα, που τα εταιρικά συμφέροντα «μυρίστηκαν αίμα», φαίνεται ότι ακόμα και ένας απλός λαχανόκηπος αποτελεί πρόβλημα, και θα πρέπει να ξηλωθεί, με νόμους που υπάρχουν ή και που …εφευρίσκονται εκείνη την ώρα.
imagesi
Με δεδομένο τον Νόμο S510 του 2011, η δυνατότητα ανεξάρτητης αγροτικής παραγωγής από αυτόνομους καλλιεργητές αρχίζει πλέον να αμφισβητείται ευθέως. Η προσπάθεια συγκεντροποίησης της αγροτικής παραγωγής σε λίγες συγκεκριμένες εταιρίες, απειλεί ευθέως την ελευθερία στην γεωργική καλλιέργεια, όχι μόνο στις Η.Π.Α. αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο.
Οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος S510 για τον τρόπο παραγωγής και διανομής των παραγόμενων προϊόντων, είναι τόσες πολλές, ώστε είναι θεωρητικά αδύνατον να καλυφθούν από έναν μικρό ανεξάρτητο καλλιεργητή. Με κύρια αιτιολογία την “ασφάλεια” της γεωργικής παραγωγής, τα κέντρα αποφάσεων, τα οποία στη συντριπτική τους πλειοψηφία ελέγχονται ή/και επηρρεάζονται άμεσα από τις πανίσχυρες εταιρίες του χώρου, έχουν ως άμεσο στόχο την επιβολή χρησιμοποίησης συγκεκριμένων ποικιλιών, ως επί το πλείστον μεταλλαγμένων, συγκεκριμένων ζιζανιοκτόνων και αυξητικών αντιβιοτικών, συγκεκριμένων βέβαια
εταιριών.
Η νομοθεσία, τόσο στις Η.Π.Α. όσο και σταδιακά στην Ευρώπη, κινείται προς την κατεύθυνση της ολιγοπώλησης της αγοράς, αφού οι όλο και αυστηρότερες προδιαγραφές για καθαρότητα, νεότητα και τρόπου παραγωγής των προϊόντων φωτογραφίζουν ουσιαστικά τα βιομηχανικά προϊόντα και μόνο αυτά. Δεν είναι άλλωστε τυχαία η δύναμη και η επιρροή μεγάλων πολυεθνικών προς τους διαμορφωτές αντίστοιχων νόμων και αποφάσεων, τόσο στην Ευρώπη, όσο και στις Η.Π.Α.
Για τις εξαρτώμενες από τα κορπορατικά συμφέροντα κυβερνήσεις, το μερίδιο του53% στην παγκόσμια αγορά σπόρων που κατέχουν τρεις πολυεθνικές, η Μonsanto, Syngenta και DuPont φαίνεται ότι δεν είναι αρκετό.
Τα δύο ευρωπαϊκά σχετικά προσχέδια που είδαν το φως της δημοσιότητας το2012, προσχέδια του Κανονισμού ο οποίος αναμένεται τον Μάρτιο του 2013, κινούνται εντός των αντίστοιχων με τον Νόμο S510 πλαισίων, θέτοντας ασφυκτικά πλαίσια για τους ανεξάρτητους γεωργούς και βιοκαλλιεργητές, σε επίπεδο κόστους παραγωγής, προδιαγραφών «ασφαλείας», πιστοποίησης και εγγραφής τους (οι οποίες φωτογραφίζουν κυριολεκτικά τα βιομηχανικά και μόνο προϊόντα), αλλά και γραφειοκρατίας.
Και μην φανταστεί κανείς σας πως εδώ αποκλείεται να συμβεί κάτι τέτοιο, διότι ΉΔΗ συμβαίνει: Ολιγοπωλιακή βιομηχανική γεωργία αποφασίστηκε στο Eurogroup για την Ελλάδα
Ψηφίζονται και περνάνε διάφορα που μας περνάνε απαρατήρητα μέχρι την στιγμή που απλώς ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΟΎΝ!

Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2013

ΗΠΑ: Έλεγχος στην τροφή & στους οικιακούς κήπους!

Όταν ψηφίζονται νόμοι ελέγχου της τροφής και του νερού σχεδόν σε όλη την υφήλιο δύο πράγματα που αν δεν τα έχεις απλά δεν ζεις, είναι δύσκολο να μην πιστέψεις, ότι ένα Παγκόσμιο καθεστώς βρίσκεται καθοδόν, και μάλλον είναι πολύ κοντά μας πλέον.
Οι πολυεθνικές, με τις ευλογίες της κυβέρνησης των ΗΠΑ, περνούν νόμο απαγόρευσης και ωθούν στην πείνα μικρο καλλιεργητές και ιδιώτες, απαγορεύοντας τη διατήρηση και φύτευση σπόρων σε λαχανόκηπους στα σπίτια. Αν κρίνουμε από τη στροφή που έκαναν χιλιάδες νοικοκυριά και εδώ στην Ελλάδα, που λόγω της κρίσης άρχισαν να φυτεύουν είδη πρώτης ανάγκης και λαχανικά ώστε να μπορούν να επιβιώσουν, κατανοούμε και το μέγεθος της απανθρωπιάς των πολυεθνικών που προκειμένου να ελέγξουν την ανθρωπότητα μέσω του ελέγχου της τροφής, προωθούν τέτοιες απαγορευτικές νομοθεσίες. Ο νόμος S510 είναι μόνο ένα μέρος από την προώθηση του λεγόμενου κώδικα αλιμεντάριους.
 Σχετικά κείμενα:...
(1) Υπερψηφίστηκε ο αμφιλεγόμενος νόμος S510 για τα τρόφιμα στις ΗΠΑ
Ύστερα από καθυστέρηση ενός έτους η γερουσία ψήφισε σήμερα το αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο «S 510» για την προστασία του καταναλωτικού κοινού και που αφορά στη βιομηχανία τροφίμων στις ΗΠΑ. Το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε με ψήφους 73 ψήφους έναντι 25 και συγκέντρωσε τις θετικές ψήφους τόσο των δημοκρατικών όσο και των ρεπουμπλικάνων.
Αν και το νομοσχέδιο πρέπει να συνδιαμορφωθεί με το αντίστοιχο που ψηφίστηκε από τη βουλή των αντιπροσώπων τον Ιούλιο του 2009 –καθώς στο τελευταίο περιλαμβάνονται αρκετές τελικές διαφοροποιήσεις- εντούτοις η βουλή των αντιπροσώπων πρόκειται μάλλον να δεχθεί το κείμενο του Κογκρέσου. Ο νέος νόμος ουσιαστικά παρέχει πλήρη εξουσία στην αμερικανική υπηρεσία φαρμάκων και τροφίμων (FDA) στις διαδικασίες παραγωγής και διάθεσης τροφίμων στις ΗΠΑ στο περίπου 80% της παραγωγής. Ο νέος νόμος πρόκειται να εστιάσει στην πρόληψη πάσης φύσεως επιδημιών που μπορεί να προκύπτουν στην διαδικασία παραγωγής τροφίμων, στον εντοπισμό τους και την αντιμετώπισή τους.
Κάτω από τις ίδιες προδιαγραφές πρόκειται να ελέγχονται και τα εισαγόμενα τρόφιμα και η FDA θα αποφασίζει εάν αυτά ανταποκρίνονται στις διαδικασίες ασφαλείας παραγωγής που υπόκεινται και τα τρόφιμα που παράγονται στις ΗΠΑ αναγκάζοντας τον οποιοδήποτε προμηθευτή εξωτερικού να υιοθετεί τις ίδιες αυτές προδιαγραφές ασφαλείας. Ο προϋπολογισμός του νέου νόμου πρόκειται να ανέλθει στα 1,4 δις. $.
Οι αντιδράσεις που προκάλεσε το νομοσχέδιο αφορούσαν στα τρόφιμα που παράγονται από μικρούς παραγωγούς τόσο για εμπόριο όσο και για ιδία κατανάλωση, μιλώντας για σενάρια όπου αποσπάσματα της FDA θα συλλάμβαναν τον οποιοδήποτε επιχειρούσε να καλλιεργήσει τα δικά του λαχανικά στον κήπό του. Στο τροποποιημένο κείμενο που ψηφίστηκε από το Κογκρέσο εξαιρέθηκαν από τους νέους κανονισμούς οι παραγωγοί που παράγουν προϊόντα τα οποία τους αποφέρουν μέχρι 500.000 $ ετησίως και τα διαθέτουν σε αποστάσεις όχι μεγαλύτερες των 275 μιλίων από τον τόπο παραγωγής τους.
Παρόλα αυτά στο νόμο περιέχονται συγκεκριμένες δικλείδες ασφαλείας ακόμη και για τους μικρούς παραγωγούς κάτι που ουσιαστικά οδηγεί σε αναίρεση της εξαίρεσης...Αυτό γιατί όσοι θέλουν να εξαιρεθούν πρέπει να εγγραφούν στα μητρώα της FDA, -αλλιώς θα υποστούν νομικές κυρώσεις- ενώ –και κυριότερα- οι μικροί παραγωγοί θα πρέπει ανά πάσα στιγμή να δέχονται τον έλεγχο της FDA εάν η υπηρεσία διαπιστώσει πως κατά τη διάρκεια παραγωγής των τροφίμων δεν τηρούνται οι διατάξεις του S-510 από τον οποίο υποτίθεται έχουν εξαιρεθεί!
Η FDA έτσι εκτός του ότι καθίσταται το κύριο όργανο στην παραγωγή τροφίμων μπορεί να υπαγορεύει οποιαδήποτε στιγμή το πως παράγονται τα τρόφιμα με ποιες διαδικασίες και με ποια φάρμακα πιθανόν κρίνει ότι πρέπει να εντάσσονται στην διαδικασία της παραγωγής. Ένας νόμος αναμφισβήτητα που αξίζει ιδιαίτερης προσοχής, καθώς είναι πολύ πιθανό να δούμε σύντομα και την ευρωπαϊκή εκδοχή του.
(2) Παγκόσμια Διατροφική Συνωμοσία: Σχέδιο Monsanto - Νόμος S510 (Βίντεο)
Πρόκειται για μία Παγκόσμια Διατροφική Συνωμοσία που έχει βαθειά τις ρίζες της μέσα στην ιστορία δημιουργώντας -με πρόσχημα την καλύτερη υγεία και τη μείωση του κόστους γεωργικής παραγωγής- ένα αποκύημα οικονομικών συμφερόντων με απώτερο σκοπό τον αποδεκατισμό του παγκόσμιου πληθυσμού.
Η πολυεθνική εταιρία γεωργικής βιοτεχνολογίας Mosanto με έδρα στο Creve Coeur στο Missouri της Αμερικής είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός του ζιζανιοκτόνου "glyphosate" γνωστό κι ως "Roundup" και ο μεγαλύτερος παραγωγός γενετικά τροποποιημένων σπόρων στον κόσμο. Η συγκεκριμένη εταιρία παρέχει στο 90% του παγκόσμιου χάρτη την τεχνολογία των γενετικά τροποποιημένων σπόρων προς σπορά δηλαδή των μεταλλαγμένων μετέπειτα τροφών που καταλήγουν στο τραπέζι μας.
Μέχρι το 1999 η περί ου ο λόγος εταιρία χρησιμοποιούσε την ονομαζόμενη "Τεχνολογία Εξολοθρευτής" (δηλαδή φυτά που τροποποιούνται γενετικά για να παράγουν στείρους σπόρους) όπου και... υποσχέθηκε δημόσια να μην την ξαναχρησιμοποιήσει για εμπορικούς σκοπούς. Μετά από αυτό όμως η Mosanto προώθησε ένα νέο ισχυρισμό όπου τώρα πλέον υποστηρίζει πως μπορεί να αναπτύξει με σκοπό να χρησιμοποιήσει τους ονομαζόμενους "αυτοκαταστροφικούς σπόρους".
Τώρα όποιος συνεχίζει να λέει... "ε, και τι μας ενδιαφέρει εμάς αυτό;" ας σκεφτεί γιατί φυτρώνει ο καρκίνος σε σωρεία νέων ανθρώπων, και να μην ανησυχήσει αν φωσφωρίζει το βράδυ όταν σβήνει τα φώτα.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr